Scena na dziś wieczór: ciemna ścieżka w parku, przyjaciel z małą latarką i aparat na statywie ustawiony na 30 sekund. Wejdź w kadr, narysuj kształt w powietrzu i wyjdź. Pojawisz się tylko tam, gdzie stałeś dość długo, by matryca cię zarejestrowała. To zasada, na której opiera się niemal każdy eksperyment opisany na tej stronie.
Light painting: rysowanie czasem
Rejestrowanie ruchu za pomocą poruszającego się światła ma długą historię. Około 1914 roku inżynierowie Frank i Lillian Gilbrethowie przymocowywali małe lampki do dłoni pracowników, by śledzić ruchy w swoich badaniach nad pracą. W 1949 roku fotograf Gjon Mili odwiedził Pabla Picassa dla magazynu LIFE i sfotografował go, jak rysuje w powietrzu postacie małym światłem. Metoda niewiele się zmieniła: ISO 100, f/8 do f/11 oraz 30 sekund lub Bulb z pilotem.
Kieruj latarkę w stronę aparatu, by rysować linie; kieruj ją na obiekty, by je „malować” światłem, poruszając nią płynnie, aby powierzchnia równomiernie się wypełniła. Ubierz się w ciemne ubrania, cały czas się ruszaj i licz pociągnięcia, żeby móc powtórzyć udane. Wąska przysłona daje ci czas na pracę, a jednocześnie nie prześwietla samego źródła światła.
Zamierzony ruch aparatu
Tutaj porusza się aparat, a nie światło. Użyj migawki z czasem od 1/4 do 2 sekund i przesuwaj aparat pionowo obok oświetlonych okien, wzdłuż rzędu latarni albo w górę drzewa na tle świecącego nieba. Wyniki są nieprzewidywalne i właśnie o to chodzi: zrób trzydzieści kadrów, zmieniaj tempo ruchu i spodziewaj się, że zachowasz dwa lub trzy. Płynny, zdecydowany ruch zwykle wygląda lepiej niż niepewny.
Zoom bursts
Z obiektywem o zmiennej ogniskowej na statywie ustaw czas naświetlania od jednej do dwóch sekund, przez pierwszą połowę czasu trzymaj zoom w bezruchu, a potem płynnie kręć pierścieniem. Środek kadru pozostaje rozpoznawalny, a światła rozciągają się na zewnątrz jak promienie. Dobrze wychodzą podświetlone szyldy i diabelskie młyny. Ta technika szybko męczy, więc stosuj ją oszczędnie.
Deszcz, szkło i odbicia
Deszczowa noc daje ci darmowy eksperyment. Fotografuj przez szybę samochodu lub kawiarni, ustaw ostrość na kropli i otwórz przysłonę do f/2 lub szerzej, aby latarnie w tle rozmyły się w duże krążki. Możesz też zostać na statywie na zewnątrz i pozwolić 10-sekundowej ekspozycji rozmazać przechodzące parasole na błyszczącym chodniku, podczas gdy mokra ulica pozostanie ostra.
Fajerwerki
Fajerwerki to krótkie długie ekspozycje. Ustaw ISO 100, f/8 do f/11, ostrość ręcznie wstępnie ustawioną na pierwszy wybuch i użyj Bulb z pilotem: otwórz migawkę, gdy rakieta leci w górę, i zamknij ją po jednym do czterech wybuchach, zwykle po dwóch do sześciu sekundach. Zbyt wiele wybuchów w jednym kadrze zamienia się w białą plamę, więc często mniej znaczy lepiej.
Filtry ND przed całkowitym zmrokiem
Filtr szary neutralny 6 lub 10 stopni pozwala zacząć długie ekspozycje o zachodzie słońca, gdy chmury wciąż mają kolor, a woda odbija niebo. Skomponuj kadr i ustaw ostrość przed założeniem filtra, bo wizjer niemal całkiem ściemnieje, a potem odpowiednio przemnóż czas migawki wyznaczony przez światłomierz.
Wełna stalowa: tylko ostrożnie albo wcale
Kręcenie płonącą drobną wełną stalową w siatce na łańcuchu daje spektakularne iskry, ale także realne zagrożenie pożarowe. Jeśli spróbujesz, uzyskaj zgodę właściciela terenu, wybierz gołą skałę, piasek lub mokrą plażę z dala od roślinności, całkowicie unikaj suchych pór roku, załóż okulary ochronne, zakryj włosy, miej pod ręką wodę lub gaśnicę i trzymaj gapiów z daleka. Wiele parków i plaż tego zakazuje. Jeśli nie da się spełnić któregokolwiek z tych warunków, wybierz latarkę.
Notatki techniczne
Pojawiam się jako duch w mojej pracy ze światłem
Zatrzymałeś się twarzą do aparatu albo latarka oświetliła cię na chwilę. Cały czas się ruszaj, zasłaniaj latarkę dłonią i noś ciemne ubranie.
Zdjęcia z ruchem aparatu wyglądają jak pomyłki
Wybierz jeden kierunek pasujący do motywu, na przykład pionowy dla drzew, i wykonaj ruch płynnie. Wyraźny kształt pomaga widzowi odczytać ruch jako zamierzony.
Prowadź notatnik z ustawieniami
Zapisuj czas migawki, przysłonę, ISO i to, co robiłeś podczas każdego kadru. Eksperymenty stają się powtarzalnymi technikami, gdy wiesz, co je wywołało.